 |
 |
|
| خود را نگاهدار که افگار می شوی--هر جا هزار خار نگهدار یک گل است |
|
سلام عزیزان!
پیش از همه سپاسگزارم از دعا های دوستان خوبم... چهار شب و روز گذشته یکجا با یار خلوت هایم (عنایت شهیر) کابل بودم...لحظه ها با میزبانی صمیمانه و پر حرارت (گلنور بهمن- وحید وارسته و ژکفر حسنی) بسیار خوش گذشت. ۲*۲ حرف مرا اگر نکنی رد چه می شود؟ یا اینقدر که نگذری از حد چه می شود یک لحظه در مقابل من، شکرین نگاه! پیشانی ات که ترش نباشد چه می شود دیوانه گی اگر چه برای تو کافری است یکبار اگر دل تو بخواهد چه می شود دو ضرب دو اگر همه جا می شود چهار دیوانه ضرب شاعر مرتد چه می شود؟ سر تا به پا معادله ای، قدبلند شهر! وقتی که عقل ما ندهد قد چه می شود من با غم و ملامتی و بی تفاوتی حیران نشسته ایم که دارد چه می شود این شعر بال می کشد اما کجا بخیر! در قافیه قضیة «شاید» چه می شود
آیینه ات اگر نشدم... کی گفته ام که شاه زمین و زمان بگو یکبار بی ملاحظه سهراب جان بگو! یکبار خط بکش سر نام تمام چیز نام مرا به گوش تمام جهان بگو از دلخوری و کبر و کدورت چه فایده لطفن کرامتی بکن و ترک شان بگو یکبار امر کن که من آِیینه ات شوم آیینه ات اگر نشدم آنزمان بگو... خوشبخت میشوم که به من گوش میدهی لطفن تو نیز اندکی از این و آن بگو
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 12:31 بعد از ظهر توسط سهراب "سیرت " |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
سهراب سیرت...
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 خرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 |
|
RSS
|